You are currently viewing Εφηβεία μια ιδιαίτερα ευάλωτη μεταβατική περίοδο
Εφηβεία μια ιδιαίτερα ευάλωτη μεταβατική περίοδο

Η εφηβεία αναφέρεται ως ιδιαίτερα ευάλωτη μεταβατική περίοδο, για τον έφηβο που δεν είναι ούτε παιδί αλλά ούτε ενήλικας. Αυτό μοιάζει να ενέχει δυσκολίες λόγω των ουσιαστικών αλλαγών σε βιολογικά, κοινωνικά, γνωστικά, καθώς και τους συναισθηματικούς δεσμούς.

Η εξερεύνηση της σεξουαλικής ταυτότητας συμπεριλαμβανομένου την αυξημένη χρήση τεχνολογικών, μοιάζει να συντελούν στην περιθωριοποίηση από την οικογένεια, και ψυχό-συναισθηματικό αποκλεισμό τόσο από το οικείο περιβάλλον όσο και το κοινωνικό.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι έως 20% των νέων βιώνουν κάποια μορφή ψυχικής διαταραχής, με πάνω από το 50% αυτών να αναπτύσσονται έως 14 ετών (ΠΟΥ, 2018). Όσον αφορά τις διαταραχές στην εφηβεία, έχουν βρεθεί υψηλά ποσοστά για την απορρύθμιση των συναισθημάτων όπως η κατάθλιψη, το άγχος η διαταραχή Μετατραυματικού στρες (PTSD; Selwyn et al., 2019), διατροφικές διαταραχές, τάσεις αυτοκτονίας, και διαταραχές προσωπικότητας.

Οι ερευνητές αποκάλυψαν ότι τα χαρακτηριστικά της απόσχισης των συναισθημάτων (Αλεξιθυμία) ήταν πολύ πιο διαδεδομένα στον γενικό πληθυσμό των εφήβων ως συμπεριφορά από ό, τι είχαν φανταστεί προηγουμένως. Στην πραγματικότητα, διαπίστωσαν ότι έφηβοι που μεγαλώνουν σε μια δυσλειτουργική οικογένεια ή σε ένα περιβάλλον επικριτικό ή αδιάφορο τείνουν να είναι επιρρεπείς στην συμπεριφορά δευτερογενούς Αλεξιθυμίας.

Δευτερογενή Αλεξίθυμη θέση και εφηβεία

Το 60% ως ένα χαρακτηριστικό στην συμπεριφορά των εφήβων είναι να μιλούν λιγότερο, να δείχνουν ότι ξεχνούν απλά καθημερινά θέματα, και να είναι απορροφημένοι μπροστά στην οθόνη ενός κινητού, ή κομπιούτερ.

Τι είναι αυτό που τους οδηγεί να δραπετεύσουν σε έναν εικονικό χώρο;

Γιατί έχουν δυσκολία να μιλούν για τα συναισθήματά τους;

Ποια είναι η σχέση τους με τους γονείς;

Πώς μπορούμε να καταλάβουμε την Δευτερογενή Αλεξίθυμη θέση των εφήβων;

Ποιες συμπεριφορές εφαρμόζουμε που μπορεί να δράσουν ως προστατευτικοί παράγοντες για τους έφηβους;

Αυτά τα ερωτήματα λόγω της πολυπλοκότητας των μοτίβων που αναπαράγονται στο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον, ίσως είναι δύσκολο να απαντηθούν με μόνο έναν ορισμό.

Μια βοηθητική ματιά ίσως είναι ότι ένα κοινό χαρακτηριστικό που έχουν οι έφηβοι με τους γονείς τους είναι, ότι οι μεν πρώτοι ανησυχούν ότι δεν τους καταλαβαίνουν, και οι δεύτεροι ότι δεν καταλαβαίνουν. Και παρόλο ότι η ομοιότητα των αναγκών είναι σχεδόν ταυτόσημη, μοιάζει ο τρόπος επικοινωνίας να φέρνει απόσταση και απόσχιση των συναισθημάτων και των δύο πλευρών. Σαφώς λοιπόν, κατανοώντας την εφηβική Αλεξίθυμη θέση ως συμπεριφορά σε συγκεκριμένες ανάγκες των εφήβων θα μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα ξεκίνημα ώστε να υπάρχει βελτίωση της πρόσβασης σε υποστηρικτικές υπηρεσίες και αποτελέσματα της θεραπείας τους, καθώς αυτά τα συμπτώματα είναι βαθιά ριζωμένες συνήθειες και είναι δύσκολο να αναγνωριστούν και να τα αλλάξουν μόνοι τους. Τα καλά νέα είναι ότι η Δευτερογενή Αλεξιθυμία είναι ελεγχόμενη και αναστρέψιμη όταν δοθεί υποστηρικτική βοήθεια.

Σημείωση: Η δυσκολία στην περιγραφή των συναισθημάτων είναι ένα χαρακτηριστικό της αλεξιθυμίας. Στην πραγματικότητα, η λέξη «Αlexithymia» μεταφράζεται από τα ελληνικά ως «χωρίς λέξεις για συναίσθημα» (Σίφνος, 1973). Άλλα χαρακτηριστικά της αλεξιθυμίας είναι οι δυσκολίες στον εντοπισμό των συναισθημάτων και ένα στυλ σκέψης που εστιάζεται σε εξωτερικά γεγονότα, παρά στην εσωτερική ενδοσκόπηση και φαντασία.

Κοινοποιήστε το άρθρο μας

Κυριακή Μερτζάνη

Σχεσιακή Ψυχοθεραπεύτρια MSc

Ατομική – Ομαδική Σχεσιακή Θεραπεία

Εφήβων – Ενηλίκων – Ζεύγους

Ερευνήτρια για την αναπαραγωγή των διαγενεολογικών ψυχικών τραυμάτων.

Συντονίστρια ομάδων Εφήβων – Ενηλίκων