Ελένη Χαρούλη

Συμβουλευτική Ψυχολόγος, Γνωσιακή Ψυχοθεραπεύτρια

H Ελένη Χαρούλη είναι Συμβουλευτική Ψυχολόγος, Γνωσιακή Ψυχοθεραπεύτρια και δόκιμο μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Γνωσιακών Ψυχοθεραπειών. Έχει ολοκληρώσει βασικές και μεταπτυχιακές σπουδές στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η επαγγελματική της εμπειρία περιλαμβάνει την ατομική ψυχοθεραπεία ενηλίκων, την ψυχολογική υποστήριξη παιδιών και εφήβων και την συμβουλευτική γονέων ενώ έχει εξειδικευθεί και στην ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση εξαρτήσεων από ουσίες, αλκοόλ, τζόγο και διαδίκτυο. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Η εισήγηση πραγματεύεται την εξέλιξη των κοινωνικών στάσεων απέναντι σε τρεις κατηγορίες που παραδοσιακά συνδέονται με το κοινωνικό στίγμα: τη μονογονεϊκότητα, την ψυχική υγεία και την αναπηρία, εστιάζοντας στην ψυχική υγεία. Μέσα από πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα και ερευνητικά παραδείγματα από την ελληνική πραγματικότητα των τελευταίων δεκαετιών, θα παρουσιαστούν οι τρόποι με τους οποίους το στίγμα εντοπίζεται σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Η εισήγηση περιλαμβάνει τους ακόλουθους θεματικούς άξονες:

1) Χαρτογράφηση της εξέλιξης του στίγματος και των κοινωνικών στάσεων για την ψυχική υγεία,

2) Προσδιορισμός κρίσιμων παραγόντων που διευκόλυναν ή εμπόδισαν την εξέλιξη των κοινωνικών αντιλήψεων,

3) Συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και της καταπολέμησης του στίγματος,

4) Ο ρόλος της εκπαίδευσης, των ΜΜΕ και της νομοθεσίας στην αλλαγή των αντιλήψεων για την έννοια της ψυχικής υγείας

5) Συνοπτικές παρεμβάσεις για την περαιτέρω καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος

Ευανθία Σιέμου

Ψυχολόγος, Δημόσια Επαγγελματική Κατάρτιση (Ελλάδα)  Μ.Δ.Ε. «Επιστήμες της Αγωγής», Τμήμα Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Η Ευανθία Σιέμου εργάζεται ως Ψυχολόγος στις Ανώτατες Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης  (ΣΑΕΚ – πρώην ΙΕΚ). Διαθέτει  δύο Βachelors, στη Φιλολογία και στη Ψυχολογία,  ενώ το Μάϊο 2025 ολοκλήρωσε το Master μου στις  «Επιστήμες της Αγωγής» με άριστα στο τμήμα της Φιλοσοφικής Ιωαννίνων. Θέμα της διπλωματικής της εργασίας ήταν : «Η Ταυτότητα των Καταρτιζόμενων στις Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Α.Ε.Κ.) και το Στίγμα της Σχολικής Αποτυχίας» και παρουσιάστηκε στο 19ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχολογικής Έρευνας. Έχει  παρακολουθήσει σεμινάρια σχετικά με την ψυχική υγεία, ενώ κατά τη διάρκεια των σπουδών της συμμετείχε ως βοηθός ερευνήτριας σε έρευνα του πανεπιστημίου Ιωαννίνων στον κλάδο της Εκπαιδευτικής.

Εισήγηση

Σε Αναζήτηση Νέων «Πατρίδων»: Το Τραύμα  στις Αφηγήσεις των Προσφύγων 

Ο αριθμός των προσφύγων στην Ελλάδα αυξάνεται ραγδαία λόγω των πολέμων στη Μέση Ανατολή. Πολλές μελέτες έχουν εξετάσει τις ψυχολογικές συνέπειες αυτών των αναγκαστικών μετακινήσεων τόσο σε ατομικό όσο και σε διακοινοτικό επίπεδο. Η παρούσα έρευνα επικεντρώνεται στην προσωπική οπτική των μεταναστών σχετικά με την απομάκρυνσή τους από την πατρίδα τους και τα τραύματα που φέρουν. Επίσης, εξετάζει  το αίσθημα του ανήκειν των προσφύγων στη χώρα υποδοχής, είτε ζουν σε κλειστούς χώρους είτε σε μικρούς ορεινούς οικισμούς.

Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ημιδομημένη συνέντευξη. Πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση περιεχομένου με επαγωγική προσέγγιση. Το δείγμα αποτελείτο από πέντε άτομα  που ζούσαν σε κλειστό συγκρότημα προσφύγων και πέντε που ζούσαν σε ξενώνα, σε ορεινό χωριό της Ηπείρου (δέκα συμμετέχοντες συνολικά). Οι συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν από 1 έως 15 Ιουλίου 2025. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η έννοια της «πατρίδας» για τους ερωτηθέντες σχετίζεται κυρίως με το μέρος όπου συγκεντρώνονται τα μέλη της οικογένειάς τους και όχι τόσο με τον τόπο.

Χαρακτηριστικό αποτελεί η ψυχική εξουθένωση, το ψυχικό τραύμα και η αίσθηση της «απώλειας» όχι μόνο συγγενικών ανθρώπων αλλά καθημερινών αντικειμένων ακόμη και συνηθειών . Επιπροσθέτως, διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ εκείνων που ζούσαν στον κλειστό καταυλισμό, απομονωμένοι από την ελληνική κοινότητα και εκείνων που ζούσαν σε ξενώνα σε ορεινό χωριό.

Τα ευρήματα της έρευνας αναμένεται να βοηθήσουν στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την έννοια της «πατρίδας»,  στην ανθρωπιστική διαχείριση των προσφύγων και στην αντιμετώπιση των ψυχικών τραυμάτων του πολέμου.

Λέξεις Κλειδιά: τραύμα, πρόσφυγες / μετανάστες, ένταξη

12.00-  Χαιρετισμοί 

Διακεκριμένη Καλεσμένη Χαιρετισμός

Έλενα Ράπτη Υφυπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Χαιρετισμός συν προέδρων

Κωνσταντίνα Σκαναβή, Καθηγήτρια Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αγωγής και Επικοινωνίας του Παν. Δυτικής Αττικής

Δρ. Ευστράτιος Παπάνης, Μόνιμος Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Επιστημονικά υπεύθυνος Προγραμμάτων Ψυχικής Υγείας Παν. Αιγαίου

Κυριακή Μερτζάνη, Σχεσιακή Ψυχοθεραπεία, MSc
Ιδρύτρια του Ψυχοθεραπευτικού & Εκπαιδευτικού Κέντρου “ΚΟΧΛΙΑΣ”
Επόπτρια Εκπαιδευτικού Προγράμματος μη Τυπικής Εκπαίδευσης.
Πρόεδρος στην ΑΜΚΕ “ΓΕΦΥΨΥ”

12.45 – 13.30  Πάνελ ομιλιών

Προεδρείο: Γερασμία -Θεοδώρα Ζαπάτη Επόπτρια Δημόσιας Υγείας, με εξειδίκευση στην
Περιβαλλοντική Επικοινωνία και την Προαγωγή Υγείας.

 Η θεραπευτική σχέση ως σπειροειδής πορεία  Καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις της μνήμης και της επιβίωσης

Διαμαντής Αλέξανδρος

Καθηγητής Εικαστικών (ΠΕ08), Διδάκτορας Ιστορίας της Τέχνης (ΕΚΠΑ)

Είμαι κάτοχος Διπλώματος Ζωγραφικής από την Accademia di Belle Arti di Macerata (Ιταλία, 2004), κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στην Ιστορία της Τέχνης από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (2014), και Διδάκτορας Ιστορίας της Τέχνης του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ (2023). Έχω δημοσιεύσει άρθρα μου στα επιστημονικά περιοδικά Ιστορία της Τέχνης (2015, 2019), Studia Universitatis Babes Bolyai – Historia Artium (2020) και Anuarul Institutului de studii italo-român / Annuario dell’Istituto di studi italo-romeno (2023). Έχω συμμετάσχει ως εισηγητής στο συνέδριο «Αρχαιολογικοί Διάλογοι» το 2017 και το 2025.

Εισήγηση: Η αποτύπωση ψυχιατρικών εμπειριών στο εικαστικό και λογοτεχνικό έργο της Σόνιας Καλογεροπούλου

Η Σόνια Καλογεροπούλου (1945-2003) δραστηριοποιήθηκε ως αυτοδίδακτη ζωγράφος και ποιήτρια στην Αθήνα κατά την περίοδο 1977-1990. Το σύνολο της καλλιτεχνικής και λογοτεχνικής της παραγωγής εκφράζει οδυνηρές ψυχικές καταστάσεις, με έμφαση στα
αισθήματα της μελαγχολίας και της αγωνίας. Κύρια θεματική των σχεδίων και των ζωγραφικών της έργων αποτέλεσε η πάσχουσα γυναικεία μορφή. Κατά τη δεκαετία του 1980 η καλλιτέχνιδα θεωρήθηκε εκπρόσωπος των νέων εξπρεσιονιστικών τάσεων της εποχής, ενώ επισημάνθηκε από σημαντικούς τεχνοκρίτες το αυτοβιογραφικό υπόβαθρο των έργων της με αναπαραστάσεις γυναικείων μορφών σε αγωνιώδεις ψυχικές καταστάσεις.

Η καλλιτέχνιδα έπασχε από ψυχική ασθένεια και είχε νοσηλευθεί αλλεπάλληλες φορές σε ψυχιατρικές κλινικές. Στα γραπτά της περιέχονται συχνές αναφορές σε δραματικά βιώματα ψυχικού πόνου, ενώ έχει διασωθεί ένα εκτενές σώμα υλικού αλληλογραφίας της με ψυχιάτρους που την παρακολουθούσαν. Στο κλίμα του ανανεωμένου ενδιαφέροντος για την ψυχική ασθένεια που χαρακτηρίζει την περίοδο της Μεταπολίτευσης, η Σόνια καταγράφει βιώματα μακροχρόνιων θεραπειών, εγκλεισμού, κακοποίησης, στίγματος και μοναξιάς.

Η περίπτωσή της υπήρξε ιδιάζουσα, καθότι από τη μία πλευρά εντάχθηκε στον καλλιτεχνικό χώρο της εποχής της χάρη στο δίκτυο επαφών της μητέρας της Αθηνάς Καλογεροπούλου, σημαντικής αρχαιολόγου και τεχνοκρίτη, ενώ από την άλλη βίωνε μία ιδιότυπη κατάσταση απομόνωσης.
Η εισήγηση επιδιώκει να αναδείξει την αναπαράσταση της οδύνης στο έργο της Καλογεροπούλου ως αποτύπωση ψυχιατρικών εμπειριών της καλλιτέχνιδας. Για τον σκοπό αυτό υιοθετεί μία διεπιστημονική οπτική, η οποία συνδυάζει την ιστορία της τέχνης με το πεδίο της κοινωνικής ιστορίας της ψυχιατρικής και της μελέτης της προσωπικής πρόσληψης  της ψυχικής νόσου από τον ασθενή. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να συμβάλει σε μία διαφορετική προσέγγιση των σχέσεων τέχνης και ψυχικής ασθένειας.

Μίνως Ντίνας

Ο Μίνως Ντίνας  σπούδασε Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπου και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο ΠΜΣ “Ψυχολογία”, με ειδίκευση “Εφαρμοσμένη Γνωστική και Αναπτυξιακή Ψυχολογία”. Στο παρόν διάστημα εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή στο Τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, στο Εργαστήριο Πειραματικής και Εφαρμοσμένης Ανάλυσης της Συμπεριφοράς. Είναι κάτοχος διπλώματος Γνωσιακής-Συμπεριφοριστικής Θεραπείας από την Εταιρεία Γνωσιακών Συμπεριφοριστικών Σπουδών.  H ενασχόληση με τον κινηματογράφο και τη μουσική αποτελούν τα βασικά ενδιαφέροντά του.

Εισήγηση: Η αναπαράσταση της ψυχοπαθολογίας: Η ουσιαστικοποίηση της συμπεριφοράς και η χρήση της επιστημονικής ερμηνείας

Σκοπός της παρουσίασης, είναι η απόπειρα της ερμηνείας πολύπλοκων ρεπερτορίων της συμπεριφοράς που αποκαλούνται ως «ψυχοπαθολογία». Συγκεκριμένα, θεωρείται πως σε αντίθεση με μενταλιστικές ερμηνείες που αποδίδουν την αιτία της συμπεριφοράς σε ουσιοκρατικές ιδιότητες, τα ίδια τα φαινόμενα της συμπεριφοράς μπορούν να εξηγηθούν με βάση τις ήδη υπάρχουσες αρχές καθορισμού, είτε θεωρούνται παθολογικά για το άτομο, είτε όχι.  Η ανάλυση της συμπεριφοράς με βάση την αναφορά στο ιστορικό της μακροπρόθεσμης, συνεχούς και δυναμικής αλληλεπίδρασης με γεγονότα που την περιβάλλουν, έρχεται σε αντίστιξη με την ουσιαστικοποίηση της συμπεριφοράς, με βάση την οποία, τα παραδείγματα μιας κατηγορίας αντανακλούν την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Τα παραδείγματα που θα χρησιμοποιηθούν ορμώνται από την αναπαράσταση της «ψυχοπαθολογίας» στον κινηματογράφο, ενώ με βάση την συμπεριφοριστική προσέγγιση, επιχειρείται μια εναλλακτική, πραγματιστική τοποθέτηση για την ερμηνεία της συμπεριφοράς.

Κυριακή Μερτζάνη

Σχεσιακή ψυχοθεραπεία, Σύμβουλος Ανθρωπίνων Σχέσεων
Διευθύντρια του Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου Κοχλίας.   Πρόεδρος της εταιρίας ΓΕΦΥΨΥ /ΑΜΚΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Διεξάγει διαλέξεις, σεμινάρια και εργαστήρια συμβουλευτικής για τη σχέση Γονέα-Παιδιού.   Είναι Διδάσκουσα σε επιμορφωτικά προγράμματα με αριθμό Πιστοποίησης από το ΛΑΕΚ (κωδικός ΠΑΠ 77670). Γράφει άρθρα σχετικά με τη σχέση Γονέα-Παιδιού και την αναπαραγωγή της Αλεξίθυμης κατάστασης.
Συντονίστρια ομάδων Ενηλίκων. Συμβουλευτική στη Σχέση Ζεύγους. Συντονίστρια ομάδων Εφήβων.
Με ειδίκευση στις Κλινικές Δεξιότητες με βάση τη Σχεσιακή Ψυχανάλυση & Ψυχοθεραπεία. 
Μεταπτυχιακή εξειδίκευση: Στην Ατομική Σχεσιακή Ψυχανάλυση.Μεταπτυχιακή εξειδίκευση: Στην Ομαδική Ψυχοθεραπεία κατά το Διαπροσωπικό μοντέλο και τα Σχεσιακά Δυναμικά της Ομαδικής Θεραπείας του Irvin Yalom στο Institute for Relational & Group Psychotherapy.

Έχει αναλάβει την παροχή διδακτικής ύλης και ολοκλήρωση της στο πλαίσιο του έργου με τίτλο «ΠΜΣ Περιβαλλοντική Επικοινωνία και Προαγωγή Υγείας» και κωδικό 80874,. παροχή πρόσθετου έργου σύμφωνα με την [Απόφαση Έγκρισης Ανάθεσης Πράξης 54-19/11/2024] της Επιτροπής Ερευνών, που αποτελείται από τις ακόλουθες εργασίες: Επικουρικό διδακτικό έργο – Θεμέλια Περιβαλλοντικής Επικοινωνίας – Προασπίζοντας την Υγεία, Εισαγωγή στην Επιδημιολογία και τη Δημόσια Υγεία για Επαγγελματίες Επικοινωνίας, Παρακολούθηση και Συντονισμός ασκήσεων στα πλαίσια των Μαθημάτων «Θεμέλια Περιβαλλοντικής Επικοινωνίας – Προασπίζοντας την Υγεία» και «Εισαγωγή στην Επιδημιολογία και τη Δημόσια Υγεία για Επαγγελματίες Επικοινωνίας» 2024-2025.
Μέσα από την προσωπική της αναζήτηση εξερευνά και μελετά την μεταφορά των διαγενεολογικών ψυχικών τραυμάτων και την αναπαραγωγή της Αλεξίθυμης κατάστασης  στην οικογένεια και την κοινωνία.

Περίληψη Εισήγησης:

Τίτλος: Το βλέμμα και το τραύμα – Από το Σινεμά στο Instagram

Υπότιτλος:

Η ψυχοπαθολογία της εικόνας: Θεραπευτικές, ενσώματες και σχεσιακές προσεγγίσεις

Ο κινηματογράφος, ως πανίσχυρη μορφή μαζικής αφήγησης, διαμορφώνει αντιλήψεις και προκαλεί συναισθηματικές και σωματικές αποκρίσεις. Μέσα από τη θεωρία των neurocinematics και τη σχεσιακή ψυχανάλυση, εξετάζεται πώς η αναπαράσταση της ψυχοπαθολογίας επηρεάζει τον θεατή, ειδικά όταν το τραύμα και η ψυχική διαταραχή απεικονίζονται μέσω δραματικών ή αισθητικά φορτισμένων εικόνων.

Η εισήγηση επεκτείνεται συνδέοντας και τον ρόλο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ως σύγχρονη προβολή και εσωτερίκευση της εικόνας του εαυτού. Το TikTok, το Instagram και τα βιντεοπαιχνίδια αποτελούν πεδία ψηφιακής εξάρτησης και συναισθηματικής ρύθμισης, της οθόνης ειδικά στους εφήβους. Η πίεση για προβολή μιας «ιδανικής» εικόνας, οι αλγόριθμοι που ενισχύουν τη σύγκριση και η εναλλαγή μεταξύ έκθεσης και απομόνωσης ενισχύουν φαινόμενα αποξένωσης, εθισμού και διαταραχών ταυτότητας.

Η ψυχοπαθολογία της εικόνας δεν περιορίζεται πια στη μεγάλη οθόνη αλλά διαχέεται στην καθημερινότητα μέσω των μικρών οθονών, διαμορφώνοντας τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε, φαντασιωνόμαστε και επιθυμούμε.

Λέξεις κλειδιά: Ψυχολογία της εικόνας,  Τραύμα και αφήγηση, Ψυχολογία του θεατή, Εικόνα εαυτού,  Θεραπευτική χρήση του κινηματογράφου, Εθισμός και οθόνη

Η θεραπευτική σχέση, όταν εξετάζεται ως σπειροειδής διαδικασία, αναφέρεται σε μια δυναμική και αναπτυξιακή αλληλεπίδραση μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου που εξελίσσεται διαδοχικά, επαναλαμβανόμενα αλλά κάθε φορά σε υψηλότερα και βαθύτερα επίπεδα κατανόησης και σύνδεσης…σαν μια σπείρα.

Η αλληλεπίδραση αυτή που είναι βασισμένη στην εμπιστοσύνη και την ενσυναίσθηση προχωρά σε κύκλους που επιτρέπουν στο θεραπευόμενο να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του σε αυξανόμενης επίγνωσης στάδια, οδηγώντας τον έτσι σε ακόμη περαιτέρω αλλαγές και προσωπικές συνειδητοποιήσεις.

Γεωργοπούλου Γεωργία

Ψυχίατρος-Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεύτρια MSc, Εκ/νη Ψυχαναλύτρια ομάδας, Επιμελήτρια Α’ ΕΣΥ, Ιδρύτρια και υπεύθυνη ειδικού ιατρείου ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας Γ.Ν.Α «Ο Ευαγγελισμός»

Μητσοπούλου Αικατερίνη

Ψυχολόγος, Εκ/νη Ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεύτρια, Εξωτερική Επιστημονική Συνεργάτις ειδικού ιατρείου ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας Γ.Ν.Α «Ο Ευαγγελισμός»

Εισήγηση: «ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΥΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

ΜΙΑ ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΥ ΔΙΕΞΗΧΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΙΑΤΡΕΙΟΥ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΗΣ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ Κ.ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Κ.ΑΥΓΕΡΙΝΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ.

Το τραύμα και η ανθεκτικότητα αποτελούν δύο θεμελιώδεις και αλληλοσυμπληρούμενες έννοιες οι οποίες διασταυρώνονται θεωρητικά και κλινικά σε πολλαπλά επίπεδα, στο βαθμό που συμβάλλουν στη δόμηση της υποκειμενικότητας.Το τραύμα κατέχει εξέχουσα θέση στην ψυχαναλυτική θεωρία και πρακτική από τις απαρχές της ιστορίας της.Αφορά σε μία έννοια διακριτή από τις ιατρικές και ψυχιατρικές/ψυχοπαθολογικές καταβολές της καθώς και έναν όρο που έχει υποστεί συνεχείς μετασχηματισμούς,τόσο εντός της πορείας του φροϋδικού έργου όσο και από μεταφροϋδικούς και σύγχρονους ψυχαναλυτές.Η προέλευση της λέξης ανθεκτικότητα από την άλλη πλευρά βρίσκεται στα λατινικά resiliēns, resiliēnt, που σημαίνει ικανό να επιστρέψει σε ένα αρχικό σχήμα ή θέση όπως μετά από συμπίεση.Σύμφωνα με τον Cyrulnik (1999) η ανθεκτικότητα περιγράφεται ως μία πολύπλοκη διαδικασία κατά την οποία διαμείβεται μια εκτεταμένη αλληλεπίδραση ανάμεσα στο υποκείμενο και το περιβάλλον ενώ όπως συμπληρώνει όπου υπάρχει ανθεκτικότητα υπάρχει και τραύμα, αφού παράγοντα ανθεκτικότητας αποτελεί το τραύμα.Στην ψυχαναλυτική σκέψη ωστόσο, η ανθεκτικότητα αφορά περισσότερο σε μια πολυπρισματική και εν εξελίξει ψυχική δυνατότητα παρά μία παγιωμένη ικανότητα που μένει να κατακτηθεί.

Για τον λόγο αυτό επηρεάζεται και αλληλοκατασκευάζεται υπό την επίδραση πολλών εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων.Αρχικά, εντός του ψυχικού οργάνου η ανθεκτικότητα θα μπορούσε να συσχετιστεί με ένα καλά συγκροτημένο Εγώ, ικανό να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις εσωτερικές συγκρούσεις ενός ενορμητικά απαιτητικού Αυτό και ενός κοινωνικά απαιτητικού Υπερεγώ. Υπό το πρίσμα αυτό, μία καλή λειτουργία του Εγώ θα μπορούσε να αποτελέσει ισχυρό προγνωστικό δείκτη για την ικανότητα ενός ατόμου να διατηρεί μία αίσθηση ανθεκτικότητας απέναντι σε τραυματικές και ψυχοπιεστικές εμπειρίες.

Στη μεγάλη «ομπρέλα» των ποιοτήτων ενός συγκροτημένου Εγώ, θα μπορούσαμε να τοποθετήσουμε την ικανότητα του ατόμου να υιοθετεί ώριμους αμυντικούς μηχανισμούς (όπως π.χ. το χιούμορ ή η μετουσίωση), να επιδεικνύει ανοχή στη ματαίωση και στο άγχος που προκαλούν οι προκλήσεις της πραγματικότητας καθώς και να διατηρεί μία αίσθηση συνοχής και συνέχειας του εαυτού όταν ο τελευταίος απειλείται από τραυματικά γεγονότα.

D.Ed, PhDc ,MA, M.Ed, MAeD, M. Sc, MSEd, είναι μέλος του Διδακτικού Μητρώου του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (ΕΚΔΔΑ),

Με ειδίκευση στις Νομικές, Κοινωνικές και Πολιτικές Επιστήμες, καθώς και στην Εκπαίδευση Ενηλίκων. Διδάσκει σε τομείς όπως η διοικητική οργάνωση του δημόσιου τομέα, η θεωρία και πρακτική της εκπαίδευσης ενηλίκων, η αξιολόγηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων και η εκπαιδευτική διοίκηση. Έχει διατελέσει Επιμορφωτής σε διάφορα έργα του ΙΕΠ, μεταξύ αυτών και στις επιμορφώσεις για τα νέα Προγράμματα Σπουδών και τη Διαφοροποιημένη Διδασκαλία. Είναι πιστοποιημένος από τη CertiProf σε τομείς όπως το digital marketing, το Scrum, η εξ αποστάσεως εργασία και η δια βίου μάθηση. Είναι επιμορφωτής στα θέματα της σεξουαλικής και έμφυλης βίας και κακοποίησης ανηλίκων.         

Έχει συμμετάσχει στον σχεδιασμό και τη συγγραφή εκπαιδευτικού υλικού για δράσεις περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και προγράμματα δεξιοτήτων. Επιμορφωτής και στα σεμινάρια της Εθνικής Υπηρεσίας Υποστήριξης eTwinning, έχει συγγράψει πλήθος επιστημονικών εργασιών. Τα ενδιαφέροντά του εστιάζουν στην ένταξη των Νέων Τεχνολογιών στην εκπαίδευση, τη δημιουργία καινοτόμων Προγραμμάτων Σπουδών με στόχο της καταπολέμηση θεμάτων έμφυλης βίας, και τη γλωσσική τεχνολογία με έμφαση στη μηχανική μάθηση και τη σημασιολογική ανάλυση. 

Εισήγηση:    Τραύματα στην οθόνη: Ψυχική υγεία, ψηφιακές επιθέσεις και το νέο τοπίο βίας στους εφήβους

Ζούμε στην εποχή της διαρκούς σύνδεσης — αλλά αυτή η σύνδεση δεν είναι πάντα φροντιστική. Οι έφηβοι σήμερα δέχονται επιθέσεις όχι μόνο στα προαύλια και τα σπίτια τους, αλλά και στα τηλέφωνά τους, τις εφαρμογές, τα κοινωνικά δίκτυα. Το τραύμα αλλάζει μορφή, γίνεται ψηφιακό, διάχυτο, επίμονο.

Η εισήγηση φωτίζει τις ψυχικές συνέπειες του ψηφιακού εκφοβισμού και των επιθέσεων μέσα από παραδείγματα και ερευνητικά ευρήματα. Αναλύεται ο μηχανισμός μέσα από τον οποίο η οθόνη γίνεται φορέας τραύματος, επηρεάζοντας τα όρια, την αυτοεικόνα και την ψυχική ανθεκτικότητα των νέων.

Το θέμα είναι εξαιρετικά κρίσιμο, καθώς η βία στα ψηφιακά μέσα αυξάνεται ραγδαία, χωρίς οι θεσμοί και οι γονείς να έχουν ακόμα αναπτύξει επαρκείς στρατηγικές προστασίας και υποστήριξης. Είναι θέμα ψυχικής υγείας αλλά και παιδείας.Η εισήγηση προτείνει πρακτικούς δρόμους για παρέμβαση μέσα σε εκπαιδευτικά και θεραπευτικά πλαίσια, ενώ θέτει και ένα ερώτημα-κλειδί: Ποιος φροντίζει εκείνους που είναι συνεχώς online, αλλά βαθιά μόνοι; Επιπλεον:

Το σώμα ως αρχείο του τραύματος: Από το διαγενεακό αποτύπωμα στην κλινική πράξηΤο ανθρώπινο σώμα δεν θυμάται όπως ο νους – αλλά καταγράφει. Μέσα από αυτή την εισήγηση, εξερευνούμε πώς το τραύμα εγγράφεται σωματικά και μεταφέρεται, συχνά σιωπηλά, από γενιά σε γενιά. Η σύγχρονη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση δεν αρκείται πλέον στην αφήγηση· στρέφεται στο σώμα ως κλειδί για την κατανόηση και τη θεραπεία του αόρατου πόνου.Θα παρουσιαστούν περιπτώσεις όπου η σωματική έκφραση προηγείται της συνειδητής ανάμνησης, αναδεικνύοντας τη σημασία της σωματοκεντρικής προσέγγισης στην ψυχική φροντίδα. Αναλύεται πώς ο θεραπευτής, ως «μάρτυρας» και όχι απλός ακροατής, βοηθά το άτομο να επανενώσει τα σπασμένα του μέρη σε έναν ενιαίο εαυτό.

Το θέμα είναι επίκαιρο και κρίσιμο: ζούμε σε κοινωνίες με διαγενεακά τραύματα από πολέμους, μεταναστεύσεις, οικονομικές καταρρεύσεις. Η σιωπή που περνά από μητέρα σε κόρη, από παππού σε εγγόνι, αποκτά σήμερα ψυχοσωματικό λόγο και χρειάζεται χώρο για να ειπωθεί και να ανακουφιστεί.

Η παρουσίαση αυτή δεν υπόσχεται εύκολες λύσεις. Σκοπός της είναι να δημιουργήσει ένα κοινό πεδίο αναγνώρισης, αποδοχής και βαθύτερης σύνδεσης ανάμεσα στον θεραπευόμενο, τον επαγγελματία και την ιστορική συνθήκη που και οι δύο κουβαλούν.

Τρύφων Νικολόπουλος 

Ο Τρύφων Νικολόπουλος είναι ειδικός παιδαγωγός – φιλόλογος, με μεταπτυχιακό (DEA) στην Ψυχολογία και τις Επιστήμες της Αγωγής από το Πανεπιστήμιο Aix-Marseille I (Γαλλία). Διαθέτει σπουδές στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες (ΕΑΠ), στην Ειδική Αγωγή και στη Διοίκηση Εκπαίδευσης, καθώς και εκτεταμένη επιμόρφωση και εξειδίκευση σε ζητήματα ψυχικής υγείας, ψυχοπαθολογίας και ανάπτυξης παιδιών και εφήβων, σε συνεργασία με πανεπιστημιακούς και επιστημονικούς φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Aix-Marseille I ως Λέκτορας και στην ΑΣΠΑΙΤΕ ως επιστημονικός συνεργάτης, ενώ έχει εργαστεί τόσο στη δημόσια όσο και στην ιδιωτική εκπαίδευση. Διατελεί στέλεχος του 1ου ΚΕΔΑΣΥ Αχαΐας ως μέλος διεπιστημονικών ομάδων, παρέχοντας διαγνωστικό και συμβουλευτικό έργο σε μαθητές και γονείς. Εισηγήσεις του έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και ημερίδες, καθώς και σε δράσεις πρόληψης και ενημέρωσης για την ψυχική υγεία παιδιών, εφήβων και οικογενειών. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Μιλά άριστα γαλλικά και αγγλικά.

 Εισήγηση: Εφηβεία και Τραύμα:  Όταν το Μέλλον Κουβαλά το Παρελθόν

Τι συμβαίνει όταν ένας έφηβος συναντά το μέλλον κουβαλώντας ένα παρελθόν που δεν έχει ειπωθεί; Η εφηβεία δεν είναι μόνο πέρασμα· είναι σκηνή έντασης, διακινδύνευσης και ανακατασκευής, όπου το τραύμα επιστρέφει μεταμφιεσμένο: άλλοτε ως σιωπή, άλλοτε ως θυμός, σύγχυση ή απόσυρση. Εμπειρίες απώλειας, εγκατάλειψης ή ασυνέχειας του ανήκειν εγγράφονται στο σώμα, επανέρχονται ασύντακτα στον ψυχισμό και διεκδικούν ακρόαση και χώρο. Η εισήγηση φωτίζει τη διαδρομή αυτής της υπόγειας επιστροφής, καθώς και τις δυνατότητες που προσφέρουν η φροντίδα, η συνάντηση και η αφήγηση να λειτουργήσουν ως γέφυρες, μετασχηματίζοντας την τραυματική εμπειρία σε ιστορία που μπορεί να ειπωθεί – και επομένως να υπάρξει.

Βλαστάρης Κων/νος

Δρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας- Διευθυντής 16ου Δημοτικού Σχολείο Καβάλας

Η εισήγηση προσεγγίζει τη σχολική κοινότητα ως έναν ζωντανό ιστό διαρκούς φροντίδας και ψυχικής ανθεκτικότητας. Τα νήματα της συμπερίληψης υφαίνονται με στοχευμένες  βιωματικές δράσεις, παιχνίδι, δημιουργική έκφραση και ενεργό συμμετοχή που καλλιεργούν την ενσυναίσθηση και ενθαρρύνουν τον αναστοχασμό. Μέσα από παιγνιώδεις δραστηριότητες, βιωματικά εργαστήρια και τη διαρκή εμπλοκή των γονέων, καλλιεργείται ένα σχολικό περιβάλλον που σέβεται τη μοναδικότητα, ενισχύει την αυτοεκτίμηση και αναγνωρίζει τη μη γραμμική φύση της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης των παιδιών.

Το φυσικό περιβάλλον, σε κάθε ευκαιρία, αξιοποιείται ως πεδίο φροντίδας, σύνδεσης με τον εαυτό αλλά  και την ομάδα. Οι εφαρμοζόμενες πρακτικές δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη μη γραμμική φύση της ψυχοσυναισθηματικής ωρίμανσης, στην ανάγκη δημιουργίας θετικών εμπειριών, που λειτουργούν ως “ασφαλείς νησίδες”, μέσα στο σχολικό περιβάλλον, στην αξία της κοινότητας ως παράγοντα φροντίδας και θεραπευτικής συνοδείας και στη σημασία της ενεργούς εμπλοκής των γονέων ως συμμάχων στη διαδικασία. 

Σε αυτό το πλαίσιο, η εκπαίδευση  προωθεί τη δημιουργία,  ενισχύει την αυτοεκτίμηση,  το αίσθημα «του ανήκειν»  και  της κοινότητας ως μια διαδικασία που εμπνέει, συνδέει και θεραπεύει.

Ο Dr. Δημήτριος Γ. Κίμογλου είναι διεθνώς αναγνωρισμένος Ψυχοθεραπευτής – Ερευνητής και καινοτόμος στους τομείς των Νευροεπιστημών, της Ψυχο-Ογκολογίας και της Νευροτεχνολογίας. Διαθέτει εκτενή ακαδημαϊκή κατάρτιση από κορυφαία πανεπιστήμια όπως το Harvard, MIT, EPFL, Johns Hopkins University και Yale, με εξειδίκευση σε Νευροεπιστήμες, Βιοτεχνολογία, Ψυχολογία και Ανοσολογία.

Θεωρητικές Συνεισφορές

Δημιουργός της Psycho-Immunological Shift Theory – μιας πρωτοποριακής επιστημονικής θεωρίας που επανεξετάζει ριζικά τον ρόλο της ψυχικής επιβάρυνσης στην εμφάνιση και εξέλιξη αυτοάνοσων και ογκολογικών νοσημάτων, εισάγοντας νέο εννοιολογικό πλαίσιο στην ψυχοσωματική ιατρική.

Δημιουργός της Νευροανακριτικής – διεπιστημονικής μεθοδολογίας που συνδυάζει νευροεπιστημονικές αρχές με εγκληματολογικές τεχνικές για τη βελτιστοποίηση διαδικασιών διερεύνησης αλήθειας στο ποινικό δίκαιο, βασισμένης σε εκτεταμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση άνω των 200 επιστημονικών δημοσιεύσεων.

Ακαδημαϊκές Σπουδές, Πιστοποιήσεις και Εξειδικεύσεις

Νευροεπιστήμες – Harvard University:

Εξειδίκευση στη Νευροεπιστήμη με έμφαση στη λειτουργία νευρικών κυττάρων, νευρωνικών δικτύων και ανθρώπινης νευροανατομίας/ Neuroscience με εμβάθυνση στη βιοηλεκτρική δραστηριότητα και συναπτική μετάδοση

Ιατρικές Επιστήμες – Harvard Medical School:

Cancer Genomics and Precision Oncology (With Honors) – Εξειδίκευση στη γονιδιωματική του καρκίνου
 Ανοσολογία – Immunology & Immuno-Oncology – Ανοσολογικοί μηχανισμοί και εφαρμογές ανοσοθεραπείας στον καρκίνο
Depressive Disorders, Anxiety Disorders, Neuroscience – Νευροβιολογικές βάσεις ψυχιατρικών διαταραχών

EPFL (École Polytechnique Fédérale de Lausanne), Ελβετία:

Neuroscience Reconstructed – Genetics and Development – Γενετικές βάσεις ανάπτυξης νευρικού συστήματος, νευροδιαφοροποίηση και μοριακοί μηχανισμοί νευροπλαστικότητας
Biomedical Imaging με Magnetic Resonance Imaging και Functional MRI – Προηγμένες τεχνικές βιοϊατρικής απεικόνισης

Πρόσθετες Εξειδικεύσεις:

∙Βιοτεχνολογία – Massachusetts Institute of Technology (MIT)
Neuroimaging – Johns Hopkins University
Biology of Cancer, Cancer (With Honors) – Johns Hopkins University
Quantum Mechanics – Stanford University
Certificate in Immunology – Imperial College London
HND & PDAD Advanced Professional Diplomas (Level 5 & 7 Masters) – BTEC Edexcel International

Ερευνητική Δραστηριότητα

Συγγραφέας περισσότερων από 40 επιστημονικών δημοσιεύσεων σε διεθνή περιοδικά, με εστίαση στη νευροακουστική θεραπεία, τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου, την ψυχογενή αυτοανοσία και την επίδραση του χρόνιου στρες στην ογκογένεση.

Συγγραφέας της τριλογίας ψυχο-ογκολογίας:

“Ψυχο-Ογκολογία” (2025) – επιστημονικό σύγγραμα
“Όταν η Άνοιξη Επιστρέφει” (2025) – οδηγός μετά τις χημειοθεραπείες
“Η Ψυχή που Αντιστέκεται” (2025) – εσωτερική νίκη απέναντι στον καρκίνο

Τεχνολογικές Καινοτομίες

Σχεδιαστής και κατασκευαστής καινοτόμων νευροτεχνολογικών συστημάτων:

AXONIA, NeuroReflex, Neuroimmune Profile KNP 2025
Neurobiometric NeuroSense – συστήματα τεχνητής νοημοσύνης 2024
AION – Τεχνητή Νοημοσύνη Συναισθηματικής Ανάλυσης 2018
ONINI ATLAS – Ψηφιακό Δίδυμο για τον Καρκίνο του Μαστού 2022
NeuroScan BW-400 – Σύστημα ανάγνωσης εγκεφαλικών κυμάτων 2017

Ιδρυτής και Επιστημονικός Διευθυντής:

Institute for Advanced Biomedical Research Dr DG Kimoglou Ltd (Λονδίνο, 2025)
Ινστιτούτο Synaptica AI (Ελλάδα1998)
Imperial School of Hypnotherapy

Διακρίσεις

Διεθνές βραβείο παγκόσμιας καινοτομίας στην Νευροτεχνολογία Forttuna Global Excellence Awards 2025
Συμμετοχή στο MIT Solve Program του Massachusetts Institute of Technology
Καταχώρηση στην Εγκυκλοπαίδεια “Who is Who Βιογραφίες Διαπρεπών Ελλήνων”

Μέλος Επιστημονικών Οργανισμών

International Psycho-Oncology Society
Αμερικανική Εταιρεία Εγκληματολογίας
Ευρωπαϊκή Εταιρεία Εγκληματολογίας
Σύλλογοι Κλινικής Ύπνωσης Η.Π.Α. και Αυστραλίας

Επιστημονική Επικοινωνία και Κοινωνική Επίδραση

Ο Dr. Κίμογλου διατηρεί σημαντική παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα με εκατομμύρια προβολές και δεκάδες χιλιάδες ακολούθους, όπου διαχέει επιστημονική γνώση και εκπαιδευτικό περιεχόμενο στους τομείς της ψυχικής υγείας και των νευροεπιστημών. Είναι δημιουργός εκπαιδευτικού περιεχομένου με πάνω από 14 εκατομμύρια προβολές στα Facebook Reels, συμβάλλοντας στην προώθηση της επιστημονικής παιδείας.  web site. www.kimoglou.com. www.iabr.uk

Εισήγηση

Τίτλος:«Η νευροβιολογία του ψυχικού τραύματος: από τη σιωπή στην έκφραση, από τη σωματοποίηση στη θεραπεία»

1. Εισαγωγή

∙ Αφορμή: Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας. η Σύνδεση με το θέμα του συνεδρίου: το τραύμα δεν ακολουθεί γραμμικούς χρόνους· είναι αχρονικό και βιώνεται σωματικά και ψυχικά.

Κεντρικό ερώτημα: πώς η μη επεξεργασία του τραύματος αποτυπώνεται στη βιολογία μας;

2. Η νευροβιολογία του τραύματος

Ο εγκέφαλος σε κατάσταση απειλής: αμυγδαλή, υποθάλαμος, HPA άξονας.
Ορμονικές αποκρίσεις: κορτιζόλη, κατεχολαμίνες.
Νευρωνικές μεταβολές: υπερδιέγερση, αποσύνδεση, απορρύθμιση προμετωπιαίου φλοιού.
Η «αχρονικότητα» στη μνήμη του τραύματος – το σώμα ζει ξανά το γεγονός, ανεξάρτητα από το παρελθόν.

3. Από το τραύμα στη σωματοποίηση

Το σώμα ως «αρχείο» της εμπειρίας.
Χρόνια ενεργοποίηση του άξονα στρες → φλεγμονώδης επιβάρυνση.
Ψυχο-νευρο-ανοσολογική οπτική: σύνδεση τραύματος με ανοσολογική απορρύθμιση.

∙ Παραδείγματα:

Αυτοάνοσα νοσήματα (ΣΕΛ, ρευματοειδής αρθρίτιδα).
 Ινομυαλγία, χρόνιος πόνος.
Σχέση με χρόνιες παθήσεις (καρδιαγγειακά, καρκίνος).

4. Το τραύμα και η εμπειρία της αναπηρίας

Το ψυχικό τραύμα ως «αόρατη αναπηρία».
Η συνύπαρξη ψυχικού και σωματικού φορτίου.
Κοινωνική διάσταση: στίγμα, απομόνωση, ανάγκη κοινότητας.

5. Θεραπευτικοί δρόμοι

∙ Νευροπλαστικότητα: δυνατότητα επανασύνδεσης και αποκατάστασης.

6. Συμπεράσματα

Το τραύμα είναι μια αχρονική εμπειρία που μπορεί να μετατραπεί σε σωματική παθολογία αν παραμείνει αθεράπευτο.
Η θεραπεία αφορά όχι μόνο τη μείωση του πόνου, αλλά και την επανένταξη, τη φωνή και την κοινότητα.
Μήνυμα ελπίδας: ο εγκέφαλος και το σώμα διαθέτουν τη δυνατότητα αλλαγής και ίασης.