Interactive Relational Encounter Κοχλίας 2026
Πρόγραμμα Eισηγήσεων
Το Πατρικό Ίχνος: Από την Έλλειψη στη Μορφή
Ο Κοχλίας σας προσκαλεί στο Interactive Relational Encounter, μια αλληλεπιδραστική σχεσιακή συνάντηση αφιερωμένη στις σύγχρονες όψεις της πατρικής λειτουργίας, της σχέσης και της ταυτότητας.
Στην σημερινή εποχή όπου η πατρική μορφή μετατοπίζεται από τον ρόλο της εξουσίας προς τον ρόλο της σχεσιακής παρουσίας, η συνάντηση αυτή αναδεικνύει νέους τρόπους κατανόησης του πατέρα:
Όχι ως στατικό πρόσωπο, αλλά ως ενδιάμεσο χώρο, ως ψυχική μορφή που επιτρέπει την οικειότητα χωρίς κατάρρευση και την απόσταση χωρίς εγκατάλειψη.
Με αναφορές στη σκέψη των Winnicott, Benjamin, Recalcati και Kernberg, θα εμβαθύνουμε:
-
στην πατρική παρουσία ως εμπεριέχον πλαίσιο,
-
στις νέες ταυτότητες της πατρότητας στη σύγχρονη κοινωνία,
-
και στις ενδιάμεσες μορφές σχέσης που αναδύονται όταν ο πατέρας λειτουργεί ως χώρος, μορφή και ψυχικό ίχνος.
Η συνάντηση θα περιλαμβάνει θεωρητικές εισηγήσεις, διαλόγους, αλληλεπιδραστικά τμήματα και έναν χώρο επεξεργασίας της προσωπικής και συλλογικής εμπειρίας. Μέσα από την αλληλεπιδραστική σχεσιακή αντίληψη, τη σκέψη του Recalcati, τις έννοιες του Winnicott για το εμπεριέχον και τις σύγχρονες κλινικές αναγνώσεις, διερευνούμε πώς η πατρική μορφή λειτουργεί ως ενδιάμεσος τόπος όπου το υποκείμενο μπορεί να υπάρξει χωρίς να ακυρώνεται και να σχετίζεται χωρίς να διαλύεται, η συνάντηση επιδιώκει να φωτίσει την πατρότητα ως χώρο σχέσης, μεταμόρφωσης και αναστοχασμού.
Στους 6 κεντρικούς θεματικούς άξονες θα αναπτύξουμε:
Οι Νέες Ταυτότητες του Πατρικού Ρόλου στη Σχεσιακή Εποχή. Οι «νέες ταυτότητες» δεν είναι ούτε κοινωνιολογικές ταμπέλες ούτε ψυχολογικοί τύποι· είναι τρόποι ύπαρξης του πατέρα μέσα στη σχέση, νέες μορφές παρουσίας.
1. Ο Πατέρας ως Εμπεριέχον (Winnicott)
Ο πατέρας ως πλαίσιο, ως ρυθμιστικός χώρος, ως αυτός που προσφέρει ψυχική σταθερότητα μέσα στην οικειότητα.
Δεν παρεμβαίνει για να διορθώσει, υπάρχει για να εμπεριέχει.
2. Ο Πατέρας ως Μάρτυρας της Επιθυμίας (Recalcati)
Ο πατέρας που δεν αναπαράγει τον Νόμο, αλλά μαρτυρεί τη δυνατότητα του παιδιού να θέλει.
Η πατρικότητα ως πράξη νοήματος και όχι ως κανόνας.
3. Ο Πατέρας ως Μεταβατικός Άλλος
Ένας πατέρας που επιτρέπει την απόσταση, που δεν φοβάται την αυτονόμηση.
Η σχέση μαζί του είναι «μεταβατικός χώρος» ούτε συγχωνευτικός, ούτε αδιάφορος.
4. Ο Πατέρας ως Ενοποιητικό Αντικείμενο (Kernberg)
Η πατρική μορφή ως μεσολάβηση που βοηθά το παιδί (και τον ενήλικα) να ενοποιεί:
Αγάπη + επιθετικότητα, οικειότητα + όρια, αυτονομία + σύνδεση.
5. Ο Πατέρας ως Σχεσιακή Μορφή Ενηλίκων Σχέσεων
Η πατρική λειτουργία δεν τελειώνει μόνο στην παιδική ηλικία, επαναδραστηριοποιείται σε:
-
σχέσεις οικειότητας
-
αναπαράσταση συντροφικότητας
-
φροντίδα
-
δημιουργικότητα
-
ταυτότητα ενηλίκων
6. Ο Πατέρας ως Χώρος Ανήκειν
Ο πατέρας ως «χώρος όπου το άτομο μπορεί να ανήκει χωρίς να χάνεται».
Σκοπός της Εκδήλωσης
Η συνάντηση στοχεύει:
1. Να επαναπροσδιορίσει την πατρική λειτουργία
όχι ως ρόλο ή κοινωνική επιταγή, αλλά ως ενδιάμεση ψυχική μορφή που επιτρέπει την ανάπτυξη της σχέσης.
2. Να αναδείξει τις νέες ταυτότητες της πατρότητας
εξετάζοντας τις σύγχρονες μορφές παρουσίας και εμπλοκής, πέρα από στερεοτυπικές κατηγοριοποιήσεις.
3. Να διερευνήσει τη δυναμική του “ενδιάμεσου χώρου”
όπου η εγγύτητα δεν γίνεται συγχώνευση και η απόσταση δεν γίνεται εγκατάλειψη.
4. Να συνδέσει θεωρία και κλινική πράξη
δίνοντας εργαλεία σε θεραπευτές, συμβούλους και επαγγελματίες.
5. Να καλλιεργήσει έναν χώρο σχεσιακού διαλόγου
όπου η πατρική παρουσία εξετάζεται ως ζωντανή, μεταβαλλόμενη μορφή που επηρεάζει την ταυτότητα, την οικειότητα και τη συναισθηματική ωρίμανση.
Τι θα αποκομίσει ο συμμετέχων
Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να:
✔️ Βιώσουν πρακτικά
πώς λειτουργεί ο “ενδιάμεσος χώρος” μέσω βιωματικών ασκήσεων και σχεσιακών μικρό-παρεμβάσεων.
✔️ Διευρύνουν τη θεωρητική τους κατανόηση
της πατρικής λειτουργίας μέσα από σύγχρονα ψυχαναλυτικά μοντέλα.
✔️ Αναστοχαστούν τις δικές τους εμπειρίες
ως θεραπευτές, λειτουργοί, γονείς ή παιδιά, σε ασφαλές και συγκροτημένο πλαίσιο.
✔️ Καλλιεργήσουν νέα εργαλεία κλινικής διάγνωσης και παρέμβασης
που βασίζονται στη σχεσιακή επεξεργασία και την αλληλεπιδραστική αντίληψη.
✔️ Κατανοήσουν τις νέες μορφές πατρικής παρουσίας
όπως εμφανίζονται σε μονογονεϊκά, επανασχηματισμένα ή σύγχρονα οικογενειακά πλέγματα.
✔️ Συμμετάσχουν σε έναν ζωντανό διάλογο
μαζί με ψυχαναλυτές, κλινικούς και κοινωνικούς στοχαστές, αναπτύσσοντας ένα κοινό λεξιλόγιο για τη σχέση.
✔️ Αποκτήσουν ψυχοδυναμικές οπτικές
που μπορούν να μεταφερθούν άμεσα στη θεραπευτική πράξη και στην καθημερινή ανθρώπινη συνάντηση.
Απευθύνεται σε ψυχοθεραπευτές, κοινωνικούς επιστήμονες, εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και κάθε άνθρωπο που επιθυμεί μια πιο βαθιά και σύγχρονη κατανόηση της πατρικής παρουσίας.
Πρόγραμμα Eισηγήσεων
ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ
11.00-12.00
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ & ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΗ κ. ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΡΤΖΑΝΗ
Σχεσιακή Ψυχοθεραπεύτρια – Σύμβουλος Ανθρωπίνων Σχέσεων
Επιστημονική Υπεύθυνη των Προγραμμάτων Πρόληψης Εκπαίδευσης και Αντιμετώπισης Κρίσεων. Διευθύντρια του Ψυχοθεραπευτικού Εκπαιδευτικού Κέντρου Συμπληρωματικής Επιμόρφωσης ΚΟΧΛΙΑΣ Πρόεδρος της ΓΕΦΥΨΥ.
12.00-12.30
Η Αποξένωση ως μορφή κοινωνικής απουσίας του πατέρα. Επιπτώσεις στα παιδιά- Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης.
Μετατροπές στην οικογένεια που επήλθαν προ ογδόντα ετών παρέσυραν και αλλαγές στην κοινωνία. Το παγκόσμιο φαινόμενο της ανισόρροπης εξέλιξης στις αρχές της Παιδείας, Κουλτούρας, Ισότητας, Δικαιοσύνης έχει επιπτώσεις στη συμπεριφορά των νέων και στην πρόοδο της κοινωνίας.
Σπιτάλας Νίκος , καθηγητής ΔΙΠΑΕ, ιδρυτής ΣΥΓΑΠΑ, ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΜΠΑΜΠΆ Σ’ΑΓΑΠΏ ΕΚΚ
12.30-13.00
Μια σύγχρονη (ψυχοβιοφυλοαναλυτική) οπτική, για την θέση του πατέρα, στην οικογένεια
Δημουλάς Κωνσταντίνος1, Δημουλάς Ευριπίδης2, Βέλλιου Έλλη3, Παπαδημητρίου Θεοδώρα4, Κουτσαβλάκη Αγγελική5, Βερβέρας Νικόλαος6
Όλα τα δυνατά συνδυαστικά συμπλέγματα, που μπορούμε να φαντασθούμε, ανάμεσα στα χαρακτηριστικά (φαινοτυπικώς, ανδρικά και γυναικεία) ιδιώματα, βασίζονται σε (συνοπτικά:) σωματικούς χαρακτήρες, συνοψιζόμενους σε γεννητικά μέρη, που συνεπάγονται βασικά φυλοσωματικά στοιχεία, τα οποία οδηγούν σε συγκεκριμένη σεξουαλική τάση, που αποφέρει ψυχολογικές ιδιότητες
13.00-13.30
Μετά τον πατέρα του Νόμου: επιθυμία, έλλειψη και πατρική λειτουργία σήμερα
Η συνάντηση θα εστιάσει στη μετατόπιση της πατρικής λειτουργίας στη σύγχρονη εποχή, όπου ο παραδοσιακός πατέρας του Νόμου, της απαγόρευσης και της αυθεντίας έχει αποδυναμωθεί ή έχει καταρρεύσει.
Τρύφων Νικολόπουλος, Ειδικός Παιδαγωγός-Φιλόλογος, Μέλος διαγνωστικών επιτροπών και Συμβουλευτικής υποστήριξης 1ου ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ Αχαΐας
13.30-14.00
Το πατρικό ίχνος: Από την έλλειψη στην μορφή
Στον σύγχρονο κόσμο, όπου οι βεβαιότητες υποχωρούν και οι συμβολικές μορφές φθίνουν, το πατρικό ίχνος αναδύεται συχνά περισσότερο ως απουσία παρά ως παρουσία.
ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΡΟΥΜΠΗ, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
14.00-14:30
Παρουσίαση και διάλογο με θέμα:
Η πατρική φιγούρα στην ψυχανάλυση
Ένας θεσμικός αφανισμός υπέρ μιας σχεσιακής εμπλοκής
Τι γίνεται με τις θρησκείες; Ποιος ο ρόλος του χριστιανού πατέρα; Του μουσουλμάνου; Του βουδιστή; Αυτή η αλλαγή ισχύει για τον κινέζο; Τον Ιάπωνα; Τον Αφρικανό;
Εγώ προσωπικά βλέπω ακόμα και σήμερα κατάλοιπα από την παραπάνω θεωρία περί εξουσίας και γλώσσας
Μαριάννα Φαλάρη Ψυχολόγος σύμβουλος ψυχικής υγείας Συνθετικού Μοντέλου
14.30 εως 14.45 Συζήτηση
14:45-15:00 ΔΙΆΛΕΙΜΜΑ
15:00-15:30
Ο πατρικός ρόλος στη σύγχρονη οικογένεια: Ο πατέρας ως κύριος φροντιστής πρόωρου νεογνού σε θερμοκοιτίδα υπό συνθήκες δίδυμης γονεϊκότητας
Η μετάβαση της σύγχρονης οικογένειας προς πιο συμμετοχικά μοντέλα γονεϊκότητας έχει αναδείξει τον πατέρα ως ενεργό φροντιστή και βασικό συναισθηματικό δεσμό για το βρέφος.
Στεργίου Άννα-Μαρίνα , απόφοιτη του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης και φοιτήτρια του Τμήματος Δημόσιας και Ενιαίας Υγείας- μεταπτυχιακή φοιτήτρια Νευροαποκατάστασης (ιατρικής κατεύθυνσης).
15.30 – 16.00
Η πατρική παρουσία ως εμπεριέχον στη σχέση Από τον πατέρα-θεσμό στον πατέρα-σχέση
Όταν μιλάμε σήμερα για τον πατέρα, συχνά κινούμαστε ανάμεσα σε δύο ακραίες αφηγήσεις.
Από τη μία, η αίσθηση μιας απουσίας, ο πατέρας που λείπει, ο ρόλος που αποδυναμώνεται, οι οικογένειες που μετασχηματίζονται.
Από την άλλη, μια επίμονη παρουσία του πατέρα στη σκέψη, στη θεραπευτική σχέση, στην καθημερινότητα των οικογενειών, ως ερώτημα, ως ίχνος, ως σιωπή, ως ανάγκη.
Κυριακή Μερτζάνη Σχεσιακή Ψυχοθεραπεύτρια – Σύμβουλος Ανθρωπίνων Σχέσεων
Επιστημονική Υπεύθυνη των Προγραμμάτων Πρόληψης Εκπαίδευσης και Αντιμετώπισης Κρίσεων. Διευθύντρια του Ψυχοθεραπευτικού Εκπαιδευτικού Κέντρου Συμπληρωματικής Επιμόρφωσης ΚΟΧΛΙΑΣ Πρόεδρος της ΓΕΦΥΨΥ.
16:00-17:00
Στρογγυλό Τραπέζι με θέμα: Η Πατρική Φιγούρα ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΑΤΕΡΕΣ
Μαριάννα Φαλάρη, Κυριακή Μερτζάνη, Τρύφων Νικολόπουλος, Πηνελόπη Ρουμπή, Βανέσσα Μυλωνά, Δανάη Νικολοπούλου
17.00-17.30 ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ