Interactive Relational Encounter Κοχλίας 2026
Το Πατρικό Ίχνος: Από την Έλλειψη στη Μορφή
Ο Κοχλίας σας προσκαλεί στο Interactive Relational Encounter, μια αλληλεπιδραστική σχεσιακή συνάντηση αφιερωμένη στις σύγχρονες όψεις της πατρικής λειτουργίας, της σχέσης και της ταυτότητας.
Στην σημερινή εποχή όπου η πατρική μορφή μετατοπίζεται από τον ρόλο της εξουσίας προς τον ρόλο της σχεσιακής παρουσίας, η συνάντηση αυτή αναδεικνύει νέους τρόπους κατανόησης του πατέρα:
Όχι ως στατικό πρόσωπο, αλλά ως ενδιάμεσο χώρο, ως ψυχική μορφή που επιτρέπει την οικειότητα χωρίς κατάρρευση και την απόσταση χωρίς εγκατάλειψη.
Με αναφορές στη σκέψη των Winnicott, Benjamin, Recalcati και Kernberg, θα εμβαθύνουμε:
-
στην πατρική παρουσία ως εμπεριέχον πλαίσιο,
-
στις νέες ταυτότητες της πατρότητας στη σύγχρονη κοινωνία,
-
και στις ενδιάμεσες μορφές σχέσης που αναδύονται όταν ο πατέρας λειτουργεί ως χώρος, μορφή και ψυχικό ίχνος.
Η συνάντηση θα περιλαμβάνει θεωρητικές εισηγήσεις, διαλόγους, αλληλεπιδραστικά τμήματα και έναν χώρο επεξεργασίας της προσωπικής και συλλογικής εμπειρίας. Μέσα από την αλληλεπιδραστική σχεσιακή αντίληψη, τη σκέψη του Recalcati, τις έννοιες του Winnicott για το εμπεριέχον και τις σύγχρονες κλινικές αναγνώσεις, διερευνούμε πώς η πατρική μορφή λειτουργεί ως ενδιάμεσος τόπος όπου το υποκείμενο μπορεί να υπάρξει χωρίς να ακυρώνεται και να σχετίζεται χωρίς να διαλύεται, η συνάντηση επιδιώκει να φωτίσει την πατρότητα ως χώρο σχέσης, μεταμόρφωσης και αναστοχασμού.
Στους 6 κεντρικούς θεματικούς άξονες θα αναπτύξουμε:
Οι Νέες Ταυτότητες του Πατρικού Ρόλου στη Σχεσιακή Εποχή. Οι «νέες ταυτότητες» δεν είναι ούτε κοινωνιολογικές ταμπέλες ούτε ψυχολογικοί τύποι· είναι τρόποι ύπαρξης του πατέρα μέσα στη σχέση, νέες μορφές παρουσίας.
1. Ο Πατέρας ως Εμπεριέχον (Winnicott)
Ο πατέρας ως πλαίσιο, ως ρυθμιστικός χώρος, ως αυτός που προσφέρει ψυχική σταθερότητα μέσα στην οικειότητα.
Δεν παρεμβαίνει για να διορθώσει, υπάρχει για να εμπεριέχει.
2. Ο Πατέρας ως Μάρτυρας της Επιθυμίας (Recalcati)
Ο πατέρας που δεν αναπαράγει τον Νόμο, αλλά μαρτυρεί τη δυνατότητα του παιδιού να θέλει.
Η πατρικότητα ως πράξη νοήματος και όχι ως κανόνας.
3. Ο Πατέρας ως Μεταβατικός Άλλος
Ένας πατέρας που επιτρέπει την απόσταση, που δεν φοβάται την αυτονόμηση.
Η σχέση μαζί του είναι «μεταβατικός χώρος» ούτε συγχωνευτικός, ούτε αδιάφορος.
4. Ο Πατέρας ως Ενοποιητικό Αντικείμενο (Kernberg)
Η πατρική μορφή ως μεσολάβηση που βοηθά το παιδί (και τον ενήλικα) να ενοποιεί:
Αγάπη + επιθετικότητα, οικειότητα + όρια, αυτονομία + σύνδεση.
5. Ο Πατέρας ως Σχεσιακή Μορφή Ενηλίκων Σχέσεων
Η πατρική λειτουργία δεν τελειώνει μόνο στην παιδική ηλικία, επαναδραστηριοποιείται σε:
-
σχέσεις οικειότητας
-
αναπαράσταση συντροφικότητας
-
φροντίδα
-
δημιουργικότητα
-
ταυτότητα ενηλίκων
6. Ο Πατέρας ως Χώρος Ανήκειν
Ο πατέρας ως «χώρος όπου το άτομο μπορεί να ανήκει χωρίς να χάνεται».
Σκοπός της Εκδήλωσης
Η συνάντηση στοχεύει:
1. Να επαναπροσδιορίσει την πατρική λειτουργία
όχι ως ρόλο ή κοινωνική επιταγή, αλλά ως ενδιάμεση ψυχική μορφή που επιτρέπει την ανάπτυξη της σχέσης.
2. Να αναδείξει τις νέες ταυτότητες της πατρότητας
εξετάζοντας τις σύγχρονες μορφές παρουσίας και εμπλοκής, πέρα από στερεοτυπικές κατηγοριοποιήσεις.
3. Να διερευνήσει τη δυναμική του “ενδιάμεσου χώρου”
όπου η εγγύτητα δεν γίνεται συγχώνευση και η απόσταση δεν γίνεται εγκατάλειψη.
4. Να συνδέσει θεωρία και κλινική πράξη
δίνοντας εργαλεία σε θεραπευτές, συμβούλους και επαγγελματίες.
5. Να καλλιεργήσει έναν χώρο σχεσιακού διαλόγου
όπου η πατρική παρουσία εξετάζεται ως ζωντανή, μεταβαλλόμενη μορφή που επηρεάζει την ταυτότητα, την οικειότητα και τη συναισθηματική ωρίμανση.
Τι θα αποκομίσει ο συμμετέχων
Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να:
✔️ Βιώσουν πρακτικά
πώς λειτουργεί ο “ενδιάμεσος χώρος” μέσω βιωματικών ασκήσεων και σχεσιακών μικρό-παρεμβάσεων.
✔️ Διευρύνουν τη θεωρητική τους κατανόηση
της πατρικής λειτουργίας μέσα από σύγχρονα ψυχαναλυτικά μοντέλα.
✔️ Αναστοχαστούν τις δικές τους εμπειρίες
ως θεραπευτές, λειτουργοί, γονείς ή παιδιά, σε ασφαλές και συγκροτημένο πλαίσιο.
✔️ Καλλιεργήσουν νέα εργαλεία κλινικής διάγνωσης και παρέμβασης
που βασίζονται στη σχεσιακή επεξεργασία και την αλληλεπιδραστική αντίληψη.
✔️ Κατανοήσουν τις νέες μορφές πατρικής παρουσίας
όπως εμφανίζονται σε μονογονεϊκά, επανασχηματισμένα ή σύγχρονα οικογενειακά πλέγματα.
✔️ Συμμετάσχουν σε έναν ζωντανό διάλογο
μαζί με ψυχαναλυτές, κλινικούς και κοινωνικούς στοχαστές, αναπτύσσοντας ένα κοινό λεξιλόγιο για τη σχέση.
✔️ Αποκτήσουν ψυχοδυναμικές οπτικές
που μπορούν να μεταφερθούν άμεσα στη θεραπευτική πράξη και στην καθημερινή ανθρώπινη συνάντηση.
Απευθύνεται σε ψυχοθεραπευτές, κοινωνικούς επιστήμονες, εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και κάθε άνθρωπο που επιθυμεί μια πιο βαθιά και σύγχρονη κατανόηση της πατρικής παρουσίας.